عبد الله قطب بن محيى

252

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

هر چيز رقّتى غير معلوم السّبب ايشان را عارض گردد و آن اثر نيل تجلّى مذكور باشد كه « اذا تجلى اللّه لشىء خشع له » و ديگران اصلا باز وقت آن نيفتند ! و الى ذلك النيل اشار امير المؤمنين على عليه السّلام حيث قال : « ما رأيت شيئا الّا رأيت اللّه فيه » و شرح اين حديث طولى دارد و اگرچه هر عارف ، صاحب ذكر و فكر و حيا و شوق باشد ، اما خصوصيّت قدم هركس را در چيزى باشد و آن به او منسوب گردد . اللّه سبحانه نصيب وليّم را از شوق موفى گرداناد و نشانهء صاحب شوق اين باشد كه مدام افروخته باشد و ديده از چيزهاى جهان بردوخته ، مشرب عذب داشته باشد و خلق طيّب و مهربان باشد و عطوف و با مروّت و وفا و با شجاعت و سخا . و مقام صاحب شوق اظهر مقامات ولايت است ، اگرچه اعلى مقامات ولايت نيست و ستارهء شوق در آسمان ولايت نور ، به صفت ناهيد افكند و پيش پيش آفتاب وصال طلوع كند . وا شوقاه الى اهل الشوق ، سلام على ذكر اهل الشوق ، سلام على ذكر اهل الشوق و رحمة اللّه و بركاته . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 99 [ راه خدا رفتن كارى جان‌خوار است ] من عبد اللّه قطب الى الاخوان الالهيين التائبين المباركين سلام عليكم و رحمة اللّه . اما بعد ، مىخواهم كه اخوان اين ملكه كسب كنند كه در اثناى هر كار كه باشند و اگر چه كارهاى سخت مهم باشد ، توانند كه خود را از آن بازآورند و به ذكر خداى عزّ و جلّ مشغول شوند ، به وجهى كه هيچ از آن كار ايشان را ياد نيايد ، خاصه چون هنگام ذكر دررسد يا آنكه وقت نماز درآيد يا مذكّرى از عالم ذكر حكايتى گويد يا در مجلس تلاوت حاضر شوند و ما شاكل ذلك و اگرچه اين بسيار دشخوار مىنمايد ، اما آسان است بر كسى كه خداى عزّ و جلّ بر او آسان گرداند ، و آدمى قابل همه چيز و